Historia Lili Phantomhive

Minęło kilka tygodni. Wrzesień był ciepły choć deszczowy. Siedziałam w gabinecie i rozmyślałam nad sprawą "znikających dusz". Tata nie pomógł mi za dużo. Powiedział tylko, że w sprawę jest zamieszana "dawna znajoma mej kamerdynerki", ale Shiemi nie chce o tym rozmawiać. Nie ułatwia mi tym zadania...  - Witaj, siostro. Co robisz? - Usłyszałam i podniosłam wzrok znad wypełnianego dokumentu. Ciel siedział na fotelu i wpatrywał się we mnie przechylając lekko głowę. Za nim, jak zwykle, stał Sebastian. Rozmasowałam skronie i zadzwoniłam po Shiemi.  - Nic takiego. Pracuję - mruknęłam i spojrzałam na zapisane przeze mnie linijki wzdychając ciężko. - Bez sensu!  - Co jest bez sensu, panienko? - spytała Shiemi wchodząc do pokoju z opakowaniem tabletek i szklanką wody na tacy. Wzięłam lekarstwo i popiłam wodą patrząc na brunetkę ze złością.  - Nigdy nie rozwiążę tej sprawy jeśli nie powiesz mi kogo miał na myśli tata kiedy mówił o twojej "dawnej znajomej", a Shin...

Dopiero po chwili uświadomiłam sobie co powiedziałam i uśmiech zszedł mi z twarzy. Ciel wpatrywał się we mnie z nieodgadnionym wyrazem twarzy. Nie! Odeszłam w stronę róż, a chłopak ruszył za mną.  - Dlaczego wszyscy próbują mi wmówić, że mam siostrę? - spytał.  - Bo ją masz - odparłam wpatrując się w niego, a on milczał.  - Nie wierzysz mi, Ciel - stwierdziłam ze smutkiem i ułamałam jedną z róż wsuwając kwiat w swoje włosy.  - Nie, nie wierzę. Pod tym względem masz rację. Nie wierzę i nie uwierzę - odrzekł szorstko chłopak.  - Mam Ci udowodnić nasze pokrewieństwo? - zapytałam i (po upewnieniu się, że nikt nas nie widzi) ściągnęłam rękawiczki. Nastolatek wciągnął ze świstem powietrze, gdy zauważył na mej dłoni pentagram, ale ja pstryknęłam palcami i w altance pojawiły się nasze młodsze wersje.   - Sioscycko? Cio to? - spytał mały chłopczyk wskazując kolorowego motyla na dłoni nieco starszej blondynki. Dziewczynka uśmiechnęła się leciutko.  - To ...

Yhym... Ponieważ autor o nazwie Sleeping Devil mógł napisać nowy rozdział w dwa dni po ostatnim (z dedykiem dla mnie czym bardzo miło mnie zaskoczył). Ja również postanowiłam spiąć tyłek i skończyć wreszcie ten rozdział. Mam nadzieję, że się spodoba :) Do Lili Rosemary (Phantomhive)! Ciągle giną dusze. Zarząd Shinigami ogłosił stan wyjątkowy dlatego chcielibyśmy Cię prosić o pomoc jako, że (świadomie lub nie) nadzorujesz teren, na którym mieszkasz, a właśnie na nim dusze znikają. Wnikliwe śledztwo przeprowadzone przez naszych wysłanników tj. Williama T. Spears'a, Alana Humphries'a i Erica Slingby'ego wykazało, że twoja kamerdynerka nie ma z tą sprawą nic wspólnego i jest "czysta". Mamy nadzieję iż przez wzgląd na Twoje pokrewieństwo z nami i rolę jaką pełnisz, jako hrabina zechcesz nam pomóc. Oczywiście możesz odmówić, gdyż masz do tego pełne prawo. Z poważaniem: Zarząd angielskiego oddziału Shinigami Po przeczytaniu tej kartki natychmiast ją złożyłam...

Ekhem, ekhem... Znowu to samo... 1. "Przyjaźń Lili i Snake'a": a) adres bloga - jestesmoimprzyjacielem.blogspot.com - blog (formalnie) istnieje już od roku, ale był napisany "na brudno" i dopiero co wstawiłam rozdział pierwszy XD A więc... to tyle... Wiem, że krótko, ale cóż... Nic nie poradzę. Musicie mi wybaczyć 

Cześć kochani! Mam do was prośbę! Jeśli ktoś z was lubi film "Przygody Merlina" to moja koleżanka, Laura, założyła ostatnio bloga o tej tematyce i ma jeszcze mało fanów, więc poprosiła mnie o zareklamowanie swojego bloga. Znajdziecie go pod adresem: przygodymerlinaiartura.blogspot.com  Jakby ktoś wszedł i przeczytał to Laura byłaby wdzięczna. Dziękuję za uwagę

*Akcja dzieje się miesiąc po "wywiadzie" z okazji pierwszych urodzin bloga* *Agata i Nikola postanowiły spotkać się po lekcjach* Nikola: No i gdzie ta Agata? Agata: *Zachodzi Nikolę od tyłu*  Witoooooj! Nikola: *Podskakuje z głośnym "Łaaaaaa?!" i odwraca się* Agata! Aleś mnie wystraszyła! Witaj. *Po chwili obie dziewczyny padają sobie w ramiona* Agata: I co, przeżyłaś w tym technikumie? Nikola: A jakoś się udało. Chociaż tam są jeszcze gorsi debile niż w gimbazie! Dobrze, że Sebek nie wie co ja tam przeżywam codziennie. A ty? Jak wytrzymujesz z Madzią? Agata: NIE WYTRZYMUJĘ, DO JASNEJ CIASNEJ!!! ;-; Nikola: Pewnie ciągle nawija o Leosiu i tym całym zespole, zgadłam? Agata: Nie zgadłaś. Gorzej. Teraz przerzuciła się na Biebera! ;-; Nikola: Co?! Przecież wszyscy wiedzą, że Bieber to wieczne dno! Współczucie, Agatko. Agata: *Nie słucha Nikoli, próbując się powiesić na wacie cukrowej* Nikola: *W ostatniej chwili zauważa poczynania Ag...

Jedziemy... jedziemy... dojechaliśmy. NARESZCIE! Gdy tylko wysiadłam z powozu... od razu udałam się do gabinetu i zasiadłam w fotelu. Uśmiechnęłam się pod nosem i sięgnęłam po księgę rachunkową, pióro oraz kałamarz z atramentem.   - Pracoholizm się leczy - Do pomieszczenia zaglądnęła Alice.  - Bardzo śmieszne - mruknęłam nie podnosząc nawet głowy znad skrobanych przeze mnie liczb. Rudowłosa westchnęła i podeszła do mnie.   - Lili...  - Wiem, Ali... Ale ja tak rozładowuję stres i...  - Stres? Stresujesz się czymś?  - Alice... Wiesz o co mi chodzi.  - Wiem, wiem... - Przyjaciółka poklepała mnie po ramieniu i usiadła naprzeciw mnie. - Ale musisz wreszcie zapomnieć o przeszłości i zacząć żyć teraźniejszością.  - Żyję teraźniejszością! - Zirytowana podniosłam głos i oderwałam się od swojej pracy by spojrzeć na szesnastolatkę. W widocznych za rudowłosą drzwiach dostrzegłam pozostałych gości. Zacisnęłam dłonie w pięści i po chwili je ro...

Ostrzeżenie! Pisałyśmy to na niezłej fazie  ["Naćpałyśmy się jagódkami w czekoladzie z ptasiego mleczka!!!" (dop. dziennikarki) "WCALE, że NIE!!! Ona kłamie! Ja nic nie brałam!" (dop. autorki)]. Poniższy tekst zawiera: 1. Śladowe ilości Yaoi (co wcale nie znaczy, że w tym rozdziale występuje kopulacja) 2. Pewną dozę pedofilii  3. "Tajemnicze" morderstwo (nożami do mięsa) 4. Dwa trupy 5. Próbę kastracji tępym nożem 6. Duuuuużo miziania Ciela (czyli molestowanie biednego chłopca przez dziennikarkę) 7. Dwie zakochane wariatki, którego zrobią wszystko by pozbyć się konkurencji 8. Brak poszanowania dla logiki, mózgu i gramatyki 9. Marzenia i plany dwóch otaku ze zrytymi mózgami 10. I wiele, wiele innych rozwalaczy mózgów Więc, drodzy czytelnicy... Czytacie to na własną odpowiedzialność. Nie mówcie potem, że nie zostaliście uprzedzeni! *Autorka wchodzi do pokoju, w którym panuje niezwykła wrzawa. Podchodzi do swojego krzesła i dźga lekko palcem...